یاس کبود

آدمِ عزادار، چشم و گوشش پیشِ عزیزِ از دست رفته‌اش است؛ هر طرف می‌چرخد، عزیزش را می‌بیند و هر صدایی، دلش را هوایی می‌کند.امشب که درِ روضه باز شد، من به محض ورود، چشمم به پارچه‌ی سیاهی خورد که در میان‌اش تصویر تو را در آغوش داشت؛ و به رسمِ خونخواهی به روی… بیشتر »

…دستم را از روی دیوارِ کاهگلیِ کوچه برمی‌دارم؛ سردیِ دیوار، گرمایِ اشکم را بیشتر به رخ می‌کشد. اینجا، در این کوچه، تاریخ نَفَس‌تنگی گرفته است. اینجا همان‌جاست که سنگینیِ “سکوت"، از صدایِ فریادهایِ غدیر بلندتر بود.   چقدر عجیب است؛ غدیر، عیدی… بیشتر »

  یک جاهایی آدم از همه چیز تهی می‌شود و تنها یک چیز اون رو نگه میداره! همون یک چیز حبل الله است تو همان حبل الله من بودی🥲 حالا که نیستی ایام نه به کام است نه میگذرند😔 نشسته ام به تمامی ایامی که بودی می اندیشم همه چیز خوب بود تلخی روزگارم حتی شیرین بود… بیشتر »