یاس کبود

  یاد آن شب که تا سحر، غرق در راز و نیاز بودیم؛   عقل می‌دانست رفته‌ای، اما دل در انتظارِ معجزه بود.   گره می‌زدیم و شمع روشن می‌کردیم،   و آسمان نیز در این درد، با ما می‌گریست. بگو که رفته‌ای، یا هنوز هستی؟   بگو از آن قدِ رشید، چه اندازه باقی مانده… بیشتر »

شهریور سال ۱۳۹۷؛ شب آخر اردوی آموزشی بود. خبر رسید برای اختتامیه قرار است «آقای مراد» بیاید. این از آن خبرهای درگوشی بود که نباید صدایش در می‌آمد؛ برای همین رفتیم روی پله‌های وسط باغچه ردیف شدیم. درخت‌های کاج و بوی خاک سرماخورده فضا را پر کرده بود و… بیشتر »

  «پذیرشِ فرخ‌لقا با لباس‌های باز و آن دسته‌قماشِ سس‌خرسی، برای من بسیار آسان‌تر از آن بود که او را میان تجمع مردمی، با پرچم ایران، ببینم؛ در حالی که فریاد “مرگ بر آمریکا” سر می‌داد. در آن لحظه، از شدت ناراحتی چشم‌هایم مدام خیس می‌شد و دستم… بیشتر »

  — چطوری روت میشه با این بری تو خیابون؟ با لبخند جواب دادم: «مگر چه عیبی دارد؟ من که هر بار نگاهم بهش می‌افتد، ذوق می‌کنم.» — چی می‌گی تو؟ اصلاً او از وجود تو خبر دارد که این‌طور درگیرش هستی؟ نگاه کن، تو را خدا حتی به دفترت هم رحم نکردی؛ این همه طرح،… بیشتر »